“Ronaldo vlen zero, Messi e Neymar po ashtu, ndërsa Joao Felix 126 milionë…”. Çmendet në ide administratori i Inter

“Duhet liberalizuar cdo gjë, të zerohen vlerat e kartonëve, të paktën duke filluar nga mosha 25 vjecare”. Ajo që Beppe Marotta shpjegoi për Sportweek është një revolucion i vërtetë, që do të ndikonte futbollin edhe më shumë se ligji Bosman. Atëherë – viti 1995 – nisi epoka e parametrave zero. Sot, cfarë pasojash patëm?

Faktikisht, administratori i deleguar i Inter tregoi cfarë do të ndodhte nëse shoqëritë do të reshtnin të ishin pronare të kartonave të lojtarëve të tyre: ekzaktësisht si ndodh me të gjithë ata që shkojnë në skadencë kontrate, do të ishin të lirë të negocionin pagesën me klubet e tyre, me diferencën që mund ta bënin cdo verë. Kush ofron më shumë fiton, me garancinë e limitit të moshës për klubet e vogla, që do të vlerësoheshin për sforcot e tyre me lojtarët e rinj.

Do të ndaleshin lojërat e klubeve me plusvalencën (pjesërisht) e do të shumëfishoheshin pagesat e yjeve (“futbollistët si aktorët”, thotë Marotta) e është e imagjinueshme edhe komisioni për agjentët, të lumtur që do të firmosnin një kontratë të re cdo vit. Sehmbujt mund të merren konkretisht, me situatën e ideuar nga Marotta lojtarë si Icardi e Nainggolan jashtë projektit të Inter do të kishin gjetur sistemim.

Icardi vlen zero, ashtu si Edin Dzeko e Romelu Lukaku, që Inter e kërkon, Nainggolan vlen zero. Por vlejnë zero edhe Cristiano Ronaldo, Leo Messi, Antoine Griezmann (i kushtoi 120 milionë Barcellona) e Neymar (që Psg nuk e shet për më pak se 200), e mund të vazhdohet pafund. Ose ndoshta është më mirë të ndalemi tek over 25. Sepse Joao Felix, vlen të gjithë 126 milionë euro të paguara nga Atletico Madrid për Benfica, ose ndoshta, në merkaton sipas Marotta, do të vlente më shumë, sepse në atë pikë traativat mes klubeve do të ishin vetëm për të rinjtë.

E vështirë se Manchester United do të linte të largohej gratis një tjetër Pogba. Sa më të mirë e të talentuar të jenë, aq më shumë shoqëritë që kanë kartonin do të bënin gjithcka për të ngritur cmimin. Gjithcka ndryshe, ndoshta më mirë, ose ndoshta më keq, por revolucioni mbetet vetëm në kokën e Marotta, sepse në këtë pikë as Interi i tij nuk është dakord me këtë mënyrë.